Asante Geleerden en Historici
De Asante kenden geen traditionele schriftcultuur zoals het Arabisch of Latijn, maar hadden een rijke mondelinge intellectuele traditie. Professionele verhalenvertellers, hofchronisten en tempelhouders bewaarden de kennis die later door Ghanese academici op papier werd gezet.
Mondelinge Traditie als Wetenschap
De abrafoo (hofhistorici) van de Asante reciteerden koninklijke genealogieën, militaire geschiedenissen en ceremoniele protocols. Deze mondelinge overleveringen zijn nauwkeurig en consistent — empirische tests hebben aangetoond dat Asante mondelinge tradities historische feiten vaak accuraat bewaren.
Moderne Ghanese Historici
In de twintigste eeuw documenteerden Ghanese historici zoals K.A. Busia, Ivor Wilks en J.K. Fynn de Asante-geschiedenis op basis van zowel orale bronnen als Europese archieven. Hun werk brak met het koloniale narratief dat Afrikaanse samenlevingen als "geschiedloos" afschilderde.
Ivor Wilks en de Academische Asante-studies
De Brits-Ghanese historicus Ivor Wilks produceerde Asante in the Nineteenth Century (1975), het standaardwerk over het imperium. Zijn gebruik van WIC-archieven en Asante mondelinge tradities creëerde een methodologisch model voor de studie van prekoloniale Afrikaanse staatsvorming.
Hedendaags Onderzoek
Ghanese universiteiten — met name de Universiteit van Ghana en de Kwame Nkrumah University of Science and Technology in Kumasi — produceren actief onderzoek over Asante-geschiedenis. Samenwerking met Nederlandse archieven en musea versterkt dit werk.
